نکاتی درباره اسلوب شرط و ادواتش:

1) «مَن» و « ما» اگر به معنی «هرکس و هرچه»باشند، جزء ادوات شرط هستند و معمولا بعد از آن ها دو فعل می آید که اگر مضارع باشند در شکل ظاهریشان تغییراتی دیده می شود|(به جز مضارع جمع مؤنثها).

2) «إن» نیز یکی دیگر از ادوات شرط است که به معنی «اگر» می باشد و معمولا بر سر دو فعل می آید که باعث تغییراتی در شکل ظاهری یا معنای افعال می گردد.

3) گاهی جواب شرط به صورت جمله اسمیه می آید که در این صورت یک «ف» قبل از جمله اسمیه آورده می شود که به آن «فاء جزای شرط» گفته می شود.( و من یتوکّل علی الله ، فَهو حسبه)

4) اگر ادوات شرط بر سر فعل های ماضی بیایند، فعل اولی معمولا به صورت مضارع التزامی و فعل دوم به صورت مضارع اخباری ترجمه می شود.(البته در بعضی تستها ممکن است به همان شکل ماضی ترجمه شده باشند و غلط نیست.)

با برنامه ریزی قلم چی دانش آموزان موفق و منظم تر شدند ،همین امروز ثبت نام کنید و مسیر موفقیت را آغاز کنید